افر تور چین

شهر ممنوعه پکن تور چین

شهر ممنوعه پکن

عکس های شهر ممنوعه پکن

اطلاعات شهر ممنوعه پکن

تور چین

شهر ممنوعه پکن تور چین

شهر ممنوعه چین یا همان GU Gong در شمال میدان Tiananmen در پکن واقع شده است. در چین باستان فقط دو امپراطوری Qing و Ming اقدام به ساخت کاخ و قصرهای مجلل نموده اندکه امروزه بعنوان بزرگترین مجموعه کاخ موزه های امپراطوری چین با مساحت ۷۴ هکتار در جهان مطرح می باشد.

شهر ممنوعه با ۶متر خندوق و ده متر دیوار محصور شده است و هر دیوار آن یک دروازه دارد. شهر ممنوعه به دو بخش تقسیم می شود:بخش جنوبی یا محوطه بیرونی که امپراطوری وقت در آنجا فرمانروایی می کردو بخش شمالی یا محوطه درونی که وی با خانواده اش در آن زندگی می کردهاست. ساخت قصر از سال ۱۴۰۷ یعنی در پنجمین سال فرمانروایی Yongle، امپراطور سوم سلسله Ming آغاز شد و ۱۴ سال بعد در سال ۱۴۲۰ تکمیل شد. مردم چین باستان نهایت مهارت خود را در ساخت شهر ممنوعه بکار برده اند و در ساخت آن از کاشی و آجرهای زمرد رنگ استفاده شده است. و ساخت شگفت انگیز و هنر معماری با شکوه آن توریستهای زیادی را به خود جلب می نماید.

 

مساحت شهر ممنوعه بیجینگ ۷۲۰ هزار متر مربع ، طول آن از جنوب تا شمال یک هزار متر و عرض آن از شرق تا غر ب ۸۰۰ متر است. در اطراف دیوار ۱۰ متری و در خارج از شهر رود حفاظتی به عرض ۵۰ متر دیده می شود. شهر ممنوعه به طور جدی طبق نظام تشریفاتی سلسله های فئودالی و استاندارد سیاسی و روحیه اصول اخلاقی ساخته شده است . طرح کلی، دامنه ،شیوه معماری ، رنگ و تزیینات همه نمایانگر امتیازات خاندان و درجه بندی است. سه قصر این ممنوعه یعنی قصر تای حه ،قصر جون حه و قصر بایو حه که توجه گردشگران را بیشتر جلب می کند، محل اعمال قدرت امپراتوری امپرتوران و بر پایی مراسم پرشکوه است . قصر تای حه ،مرکز تمامی شهر ممنوعه و تخت سلطنت طلایی رنگ امپراتور در این قصر دیده می شود. این قصر نیز مجلل ترین معماری در شهر ممنوعه محسوب می شود. در شمال میدان به مساحت۳۰ هزار متر مربع، این قصر در سکوی مرمری سفید رنگ به بلندای ۸ متر ساخته شده است. ارتفاع آن۴۰ متر است که به لحاظ ارتفاع ، بلند ترین معماری شهر ممنوعه است. در فرهنگ چین ، اژدها نماینده قدرت امپراتوری است و امپراتور “پسر آسمانی ” اژدهای حقیقی” نامیده می شود. در درون قصر تای حه در بالا و پایین حدود ۱۳ هزار شکل اژدها تزیین شده است . قصر ها و اتاقها در این شهر ممنوعه بسیار زیاد است. می گویند جمعا ۵/۹۹۹۹ اتاق در آن وجود دارد. به اعتقاد پیشنیان ، اقامتگاه امپراتوران آسمانی دارای ۱۰ هزار اتاق است و امپراتورانی که پسر امپراتور آسمانی دانسته می شدند باید خویشتندار بوده و نمی توانستند از شمار اتاقهای امپراتور آسمانی تجاوز کنند از این رو شمار اتاق های شهر ممنوعه نیم اتاق ها یعنی کمتر ازشمار اتاقهای کاخ آسمانی است.مجموعه معماریهای شهر ممنوعه تمرکز تبلور درایت مردم چین است.

از ساختار مجموعه معماریها تا تزیینات هر اتاق و هر دیوار سرشار از اندیشه های عجیب و غریب است مثلا سکوی سفید رنگ قصر تای حه، این قصر را پر جلال تر کرده و در ضمن قصر ضد رطوبت است . در تاسیسات زهکشی در این سکو از مجسمه سازی سر حیوان ( نوعی از اژدها ) استفاده شده است به گونه ای که در سه طبقه این سکو جمعا بیش از یک هزار مجسمه سر این نوع حیوان ساخته شده است وهنگام زهکشی در بارش باران همانند فوران اب از دهان اژدها می باشد . شهر ممنوعه مجموعه معماریهای چوبی است و در پیشگیری از آتش سوزی موثر بوده است . در شهر ممنوعه چهار ردیف اتاق وجود دارد از بیرون اتاق به نظر می رسد اما در درون ان تماما سنگ است این دیوار برای پیشگیری از آتش سوزی است. در میان حیاط این شهر جمعا ۳۰۸ ظرف مسی بزرگ برای ذخیره آب دیده می شود که سالانه برای پیشگیری از آتش سوزی بکار می رود و درزمستان افراد مخصوصی زیر این ظرف ها اتش را روشن می کردند تا ابهای داخل آن یخ نبندد. طبق یاد داشت تاریخی ،در سلسله مینگ ۱۰۰ هزار صنعتگر و یک میلیون خدمتکار در ساخت بزرگترین و کامل ترین مجموعه معماریهای موجود باستانی شرکت کردند مصالح ساختمانی از مناطق سراسرکشور حتی استان یونن در فاصله چند هزار کیلومتری جمع آوری شده است . اشیا و کشفیات گرانمایه درشهر ممنوعه حفظ شده و شمار آن جمعا به یک میلیون می رسد و یک ششم شمار کل کشفیات چین را شامل می شود.

در دهه ۸۰ قرن گذشته دولت چین بیش از یکصد انبار زیر زمینی ساخته که اکثر گنجینه های شهر ممنوعه در این کاخ زیر زمینی نگهداری شده است. مجموعه معماریهای شهر ممنوعه سمبل فرهنگ درخشان چین است. به عقیده معماران چینی و خارجی :طراحی و معماری شهر ممنوعه اثار برجسته و بی همتاست و نشاندهنده فرهنگ و سنت دیرینه این کشور و دستآورد های برجسته صنعتگران در زمینه معماری در ۵۰۰ سال پیش است. ۵۸۰ سال از ساخت این شهر ممنوعه سپری گشته است. اکثر معماریها کهن است. در سالهای اخیر شمار گردشگران شهر ممنوعه چند برابر افزایش یافته است . شمار انان در سال گذشته از ۱۰ میلیون نفر فراتر رفت . بمنظورحفاظت بهتر شهر، دولت چین از سال گذشته شروع به تعمیر همه جانبه این شهر کرد و تعمیر آن ۲۰ سال ادامه خواهد داشت

روابط خارجی کشور چین تور چین

روابط خارجی کشور چین تور چین

تور چین

روابط خارجی کشور چین تور چین

.جمهوری خلق چین با ۱۷۱ کشور جهان روابط دیپلماتیک و در ۱۶۲ کشور سفارتخانه دارد. جمهوری چین مشروعیت این حکومت را زیر سوال برده و گروهی از کشورها نیز جمهوری چین (حکومت تایوان) را حکومت مشروع می‌دانند و از برقراری روابط با جمهوری خلق چین خودداری کرده‌اند.

جمهوری خلق چین از سال ۱۹۷۱ به جای جمهوری چین وارد سازمان ملل شد و کرسی دائم چین در شورای امنیت نیز به آن واگذار شد. چین در گذشته یکی از اعضا و رهبران جنبش عدم تعهد بود و هنوز هم خود را مدافع کشورهای در حال توسعه می‌داند. این کشور به همراه برزیل، روسیه، هند و آفریقای جنوبی یکی ازاعضای گروه بریکس است که از اقتصادهای مهم در حال ظهور تشکیل شده‌است.

سیاست خارجی مدرن چین تا حد بالایی برگرفته از نظریات نخست‌وزیر سابق چوئن لای است که به «پنج اصل همزیستی مسالمت‌آمیز» و «هماهنگی بدون همسانی» شهرت دارد و برقراری روابط دیپلماتیک بین کشورهایی با ایدئولوژی‌های متفاوت را تشویق می‌کند. همین سیاست موجب شده تا چین از دولت‌هایی که از نظر دولت‌های غربی خطرناک یا سرکوبگر محسوب می‌شوند همچون زیمباوه، کره شمالی و ایران حمایت کند. چین همچنین روابط اقتصادی و نظامی نزدیکی با روسیه دارد و دو کشور معمولاً در شورای امنیت رأی مشابهی می‌دهند.

چین قاطعانه از سیاست خارجی صلح آمیز استقلال و عدم وابستگی پیروی می کند، هدف اصلی این سیاست حفظ و حراست از استقلال ، حق حاکمیت و تمامیت ارضی چین، ایجاد یک محیط مطلوب بین المللی برای اجرای سیاستهای اصلاحات و درهای باز و مدرنیزاسیون ، حفظ صلح جهان و مساعدت به توسعه مشترک موضوع عمده این سیاست عبارت است از :
پیروی همشگی اصول استقلال و عدم وابستگی ، عدم اتحاد با کشورها اعم از بزرگ و یا کوچک ، عدم تاسیس گروه بلوک نظامی ، عدم مشارکت در مسابقات تسلیحاتی و عدم گسترش نظامی گری .
مخالف با استیلا جویی ، حفظ و حراست از صلح جهان چین خواستار آن است که کشورهای اهم از بزرگ یا کوچک ، نیرومند یا ضعیف ، فقیر یا ثروتمند همه عضو برابر در جامعه بین المللی اند. درگیری ها و مناقشات بین کشورها باید از طریق شور و مشورت به طور صلح آمیز حل شود و نباید به جبر و زور متوسل و یا با آن دیگران را تهدید کرد . و مداخله درامور داخلی کشورهای دیگر به هر بهانه ای که باشد ، غیر مجاز است.
مساعدت فعال به ایجاد نظم نوین منصفانه و عادلانه سیاسی و اقتصادی بین المللی ، اصول پنچگانه همزیستی مسالمت آمیز و موازین مورد قبول عموم دیگر بربوط به روابط بین المللی باید پایه ایجاد نظم نوین اقتصادی سیاسی بین المللی باشد . چین مایل است بر پایه اصول پنجگانه همزیستی مسالمت آمیز حاکی از احترام به حق حاکمیت و تمامیت ارضی یکدیگر
عدم تعرض به یکدیگر، عدم دخالت در امور یکدیگر،برابری و منافع متقابل با تمام کشورها و ادوا دوستی و همکاری را بر قرار کند و توسعه دهد.
چین ضمن اجرای سیاست درهای باز در همه زمینه ها مایل است بر پایه اصول برابری و منافع متقابل به ارتباطات تجاری، همکاری اقتصادی و فنی و مبادلات علمی و فرهنگی با کشورها و مناطق مختلف پرداخته و به شکوفایی مشترک آنها مساعدت کند.
این کشوربا مشارکت فعال در فعالیت دیپلماتیک چند جانبه پیروی قاطعانه در حفظ صلح جهان و ثبات منطقه ای می باشد.
در ۵۰ سال پس از تاسیس جمهوری خلق چین ، امور خارجی چین پس از تکامل ،تعدیل و توسعه، ضمن بهبود و تکمیل سیاست سبک ویژه چین را بوجود آورده است .با نگرش به آینده چند قطبی شدن ساخت جهان و جهانی شدن اقتصاد به طور مستمر توسعه خواهد یافت ، روابط بین المللی دستخوش تعدیل و تنظیم عمیق می شود. کوشش جهت صلح و همکاری و مساعدت به پیشرفت به خواندای مشترک مردم کشورهای مختلف جهان مبدل شده است. امور خارجی چین در قرن جدید ،نه تنها با فرصت ها بلکه با چالش ها رو بروست. چین باید ضمن حفظ هوشیاری , آگاهی به وقوع بلایا و آگاهی امنیتی و مقابله با تحولات را تقویت بخشد .
چین باید بیش از پیش نظر داشت گرایش عمومی تحولات اوضاع بین المللی محیط بین المللی را بدرستی شناخته و ضمن غنیمت شمردن فرصت ها ، و مواجه با چالشها برای کست منفعت خود و جلوگیری از زیانها تلاش نماید. چین باید ایده سیاسی “دن شیائو پینگ” رهبر فقید این کشور را عمیقتر آموخته و تحت رهبری حزب کمونیست که “هو جین تائو” هسته مجدانه آن است، بطور جدی سیاست دیپلماتیک صلح آمیز عدم وابستگی را به اجرا درآورده ، بطور مستمر وضع جدید دیپلماتیک را ایجاد کرده و برای سازندگی مدرنیزاسیون سوسیالیستی چین محیط مطلوب و صلح آمیز بین المللی را ایجاد کرده و برای صلح و توسعه جهان سهم خود را ادا نماید

ورودی ها

اقتصاد چین و تور چین

اقتصاد چین و تور چین

تور چین

اقتصاد چین و تور چین

اقتصاد چین
چین در سال ۲۰۱۳ دومین اقتصاد بزرگ دنیا پس از ایالات متحده بوده‌است. تولید ناخالص داخلی این کشور در این سال حدود ۹٫۴۶۹ تریلیون دلار بر اساس ارزش اسمی دلار و ۱۶٫۱۴۹ تریلیون بر اساس قدرت برابری خرید بوده‌است. سرانه تولید این کشور در همین سال ۱۱٬۱۸۶ دلار بر مبنای نیروی برابری خرید و ۶٬۹۵۹ دلار بر اساس ارزش اسمی بوده‌است که در هر دو حالت چین پس از حدود ۹۰ کشور (از ۱۸۳ کشوری که در فهرست صندوق بین‌المللی پول قرار دارند) قرار می‌گیرد.
جمهوری خلق چین از زمان بنیانگذاری در سال ۱۹۴۹ تا سال ۱۹۷۸ اقتصاد دستوری متمرکزی به سبک شوروی داشت. پس از مرگ مائو در ۱۹۷۶ و پایان انقلاب فرهنگی، دنگ شیائوپنگ و نسل جدید رهبران چین شروع به اصلاحات اقتصادی کرده و اقتصاد چین را به سوی نظام بازار سوق دادند. در این دوران اشتراکی‌سازی در بخش کشاورزی متوقف شده و مزارع خصوصی شدند. تجارت خارجی مورد توجه قرار گرفت. ساختار بنگاه‌های ناکارآمد دولتی تغییر اساسی پیدا کرده و بنگاه‌های زیان‌ده تعطیل شدند که این به بیکاری گسترده‌ای منجر شد.
اقتصاد چین امروزی یک اقتصاد بازار بر مبنای مالکیت خصوصی است. دولت هنوز بر بخش‌های استراتژیک زیربنایی اقتصاد همچون تولید انرژی و صنایع سنگین مسلط است اما سرمایه‌گذاری خصوصی به سرعت در حال افزایش است. از هنگام آغاز آزادسازی اقتصادی در سال ۱۹۷۸ چین یکی از بالاترین رشدهای اقتصادی را در دنیا داشته‌است. بر اساس آمار صندوق بین‌المللی پول رشد سالانه تولید چین از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ به طور میانگین ۱۰٫۵٪ بوده و بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ درصد رشد بالای اقتصادی چین معادل مجموع درصدهای رشد اقتصادی کشورهای گروه ۷ (۷ کشور بزرگ صنعتی دنیا) بوده‌است.
بهره‌وری بالا در تولید، نیروی کار ارزان و زیرساخت‌های نسبتاً مناسب عواملی هستند که چین را به تولیدکننده پیشرو دنیا تبدیل کرده‌اند. اما اقتصاد چین از نظر مصرف انرژی بهره‌وری بسیار پایینی دارد. این کشور در سال ۲۰۱۰ بزرگترین مصرف‌کننده انرژی جهان شد، در حالیکه بیش از ۷۰ درصد انرژی خود را از ذغال سنگ تامین می‌کرد. در سال ۲۰۱۳ چین جای آمریکا را در صدر فهرست واردکنندگان نفت خام گرفت. رشد اقتصادی سریع و صنعتی‌سازی این کشور به محیط زیست آن نیز آسیب زده‌است. از اوایل سال ۲۰۱۰ به بعد رشد اقتصادی چین شروع به کاهش کرده و از تقاضای بین‌المللی برای صادرات چین کاسته شده‌است که این موضوع تلاطماتی را در اقتصاد جهانی پدید آورده‌است.
میزان ذخایر ارز خارجی چین در پایان سال ۲۰۱۰ حدود ۲٫۸۵ تریلیون دلار بوده‌است که این کشور را با اختلاف بسیار صاحب بزرگترین ذخایر ارزی دنیا کرده‌است. چین همچنین بیش از ۱٫۱۶ تریلیون دلار اوراق قرضه دولتی آمریکا را خریداری کرده و بزرگترین دارندهٔ خارجی دیون دولتی آمریکا محسوب می‌شود. چین همچنین در سال ۲۰۱۲ بیش از هر کشور جهان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به میزان ۲۵۳ میلیارد دلار دریافت کرده‌است. این موضوع که چین ارز خود را ارزان نگه داشته همواره موجب تنش‌هایی میان این کشور و اقتصادهای بزرگ دیگر شده‌است. چین همچنین به دلیل حجم وسیع تولید کالاهای تقلبی مورد انتقاد قرار گرفته‌است.

نابرابری اقتصادی

طبقه متوسط چین (به معنی افرادی که حقوق سالانه ۱۰ تا ۶۰ هزار دلار دارند) در سال ۲۰۱۲ به ۳۰۰ میلیون رسیده‌است. بر اساس یک گزارش تعداد میلیاردرهای چین (ثروت بیش از یک میلیارد دلار آمریکا) از ۱۳۰ نفر در سال ۲۰۰۹ به ۲۵۱ نفر در سال ۲۰۱۲ رسیده و از این حیث چین دومین کشور دنیا از نظر تعداد میلیاردرهاست. بازار خرده‌فروشی داخلی کشور در همین سال بیش از ۲۰ تریلیون یوان (۳.۲ تریلیون دلار) ارزش داشته و در سال ۲۰۱۳ حدود ۱۲ درصد رشد کرده‌است.
بازار کالاهای تجملی هم در چین به سرعت در حال گسترش است و ۲۷.۵ درصد سهم جهانی این کالاها را به خود اختصاص داده‌است. رشد اقتصادی کشور همچنین به تورم مصرف‌کننده شدیدی منجر شده و و دولت را وادار به دخالت بیشتر کرده‌است. نابرابری اقتصادی در چین در چند دهه اخیر افزایش داشته و به سطح بسیار بالایی رسیده‌است. در سال ۲۰۱۴ شاخص جینی این کشور به عدد ۵۵ رسیده که بسیار بالاتر از میانگین جهانی است.

زبان کشور چین

زبان کشور چین

کشور چین

تور چین

زبان کشور چین

زبان رسمی چین گویش استاندارد زبان ماندارین می باشد. حدود ۷۰ درصد مردم چین به گویش‌های مختلف زبان ماندارین صحبت می‌کنند. گویش استاندارد این زبان که برگرفته از گویش پکنی است زبان ارتباطی گروه‌های مختلف زبانی در سراسر چین است. ۲۲۹ زبان زنده دیگر نیز در چین تکلم می‌شود که اغلب آنها به گروه زبان‌های چینی از خانواده چینی-تبتی تعلق دارند. زبان‌های وو (شامل شانگهایی)، یوئه (شامل کانتونی و تایشانی)، مین (شامل هوکین)، شیانگ و هاکا از جمله مهمترین زبان‌های این گروه هستند.
زبان‌های شاخه تبتی – برمه‌ای مثل شیانگ، ناسی و یی نیز در نقاط مختلف تبت و دشت‌های یون‌نان-گویجو صحبت می‌شوند. سایر اقلیت‌های زبانی جنوب غرب چین هم جوانگ، تایلندی، دونگ و سویی از خانواده تایلندی-کادای، میائو و یائو از خانواده همونگ-مین، و وا از خانواده آستروآسیایی هستند. در شمال شرق و شمال غرب چین هم گروه‌های قومی اقلیتی زندگی می‌کنند که به زبان‌های آلتاییهمچون منچو و مغولی و چندین زبان از گروه ترکی‌تبار مثل اویغوری، قزاقی، قرقیزی و سالار سخن می‌گویند. زبان کره‌ای نیز زبان مادری گروهی از اهالی مرز چین و کره شمالی است. سریکلی زبان تاجیک‌های غرب سین‌کیانگ است که به گروه زبان‌های ایرانی شرقی از خانواده هندواروپایی تعلق دارد. بومیان تایوانی نیز که اقلیت کوچکی در خاک اصلی چین هستند به زبان‌های خانواده آسترونزی سخن می‌کویند.
حروف زبان چینی هزاران سال است که برای نوشتن زبان‌های چینی استفاده می‌شود. این نویسه‌ها به گویش‌وران زبان‌ها و گویش‌های مختلف که برای هم قابل فهم نیستند، اجازه می‌دهند که از طریق نوشتار منظور هم را متوجه شوند. در سال ۱۹۵۶ دولت چین حروف چینی ساده‌شده را معرفی کرد که امروزه چینی سنتی را منسوخ کرده‌است. الفبای استانداردی هم برای لاتین‌نویسی زبان چینی تهیه شده که به پین‌یین معروف است. زبان تبتی از الفبایی بهره می‌گیرد که از متن‌های هندی اقتباس شده و زبان اویغوری بیشتر باالفبای فارسی-عربی نگاشته می‌شود. خط مغولی و خط منچو نیز از الفبای باستانی اویغور اقتباس شده‌اند. زبان جوانگ نیز امروزه از الفبای لاتین برای نگارش بهره می‌برد.

علم و فناوری کشور چین و تور چین

علم و فناوری کشور چین و تور چین

علم و فناوری کشور چین

تور چین

علم و فناوری کشور چین و تور چین

چین تا دوران سلسله مینگ از کشورهای پیشرو دنیا در زمینه علم و فناوری بود. کاغذسازی، چاپ، قطب‌نما و باروت چهار اختراع بزرگ چینی‌ها هستند که بعدها به دیگر نقاط آسیا و اروپا گسترش یافتند و ریاضیدانان چینی اولین کسانی بودند که از اعداد منفی استفاده می‌کردند. اما در قرن هفدهم جهان غرب از نظر پیشرفت علمی و تکنولوژیکی کاملاً چین را پشت سر گذاشته بود.
شکست‌های چندباره چین از قدرت‌های غربی در قرن نوزدهم موجب شد تا جنبشی اصلاح‌گرانه برای ترویج علوم مدرن در این کشور شکل گیرد. کمونیست‌ها از هنگام به قدرت رسیدن در سال ۱۹۴۹ تلاش کردند تا علم و تکنولوژی را به شیوه برنامه‌ریزی مرکزی شوروی سازماندهی کنند. حکومت چین از هنگام پایان انقلاب فرهنگی، سرمایه‌گذاری قابل توجهی را در زمینه پژوهش‌های علمی به عمل آورده و تنها در سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار برای تحقیق و توسعه علمی هزینه کرده‌است. دانشمندان متولد چین تاکنون چهار بار برنده نوبل فیزیک و یک بار برنده نوبل شیمی شده‌اند با این وجود تمام آنها مدارک دکترای خود را در غرب دریافت کرده و تحقیقات منجر به دریافت جایزه خود را در کشورهای غربی انجام داده‌اند.
چین به سرعت در حال توسعه سیستم آموزشی خود با تأکید بر رشته‌های علوم، مهندسی و ریاضیات و … است. چینی‌ها در سال ۲۰۱۱ دومین منتشرکننده مقالات علمی در دنیا بوده‌اند و شرکت‌هایی چون هواوی و لنوو از شرکت‌های پیشرو دنیا در زمینه‌های ارتباطات و کامپیوترهای شخصی هستند. ابرکامپیوترهای چینی اکنون از پرقدرت‌ترین‌ها در دنیا به شمار می‌آیند و استفاده از ربات‌های صنعتی رشد قابل توجهی داشته‌است.
برنامه فضایی چین نیز یکی از فعال‌ترین برنامه‌های فضایی جهان و مایهٔ غرور ملی چینی‌هاست. این کشور در سال ۱۹۷۰ نخستین ماهواره خود را به فضا فرستاد و پنجمین کشوری شد که به طور مستقل این کار را انجام می‌دهد. آنها در سال ۲۰۰۳ سومین کشوری شدند که به طور مستقل انسان‌هایی را روانه فضا می‌کنند و در سال ۲۰۱۱ ماکت ایستگاه فضایی خود را رونمایی کردند که قرار است در دهه ۲۰۲۰ به فضا ارسال شود.